(Foto: Ana Adžić / Multimedia Music)
Može li muzika da promeni svet – i šta se događa kada umetnik odluči da ne ćuti o politici? Ta pitanja nalaze se u središtu knjige „Džon Lenon i studentska pobuna“ autora Slobodana Lazarevića, predstavljene 8. oktobra u beogradskom Multimedia Music Record Storeu. Promocija je bila posvećena vremenu u kojem su rokenrol, studentski protesti i borba za društvene promene činili deo iste priče.
Pred brojnom publikom, o knjizi su govorili autor Slobodan Lazarević, novinar i muzički kritičar Saša Žikić i Rodoljub Stojanović, direktor Multimedia Musica. Tokom jednočasovnog razgovora, Lazarević je publiku poveo kroz burne godine američke istorije, obeležene studentskim protestima, antiratnim pokretom, kontrakulturom i političkim previranjima krajem šezdesetih i početkom sedamdesetih godina prošlog veka.
U središtu te priče nalazi se Džon Lenon – muzičar koji je odavno izašao iz okvira pop kulture i postao jedan od prepoznatljivih simbola vremena u kojem su se dovodili u pitanje autoriteti, ratovi i društvene norme. Lazarević se posebno osvrnuo na Lenonov politički angažman, njegov odnos prema tadašnjim društvenim pokretima i pritiske kojima je bio izložen tokom boravka u Sjedinjenim Američkim Državama.
Knjiga se, međutim, ne zaustavlja na poznatoj slici Lenona kao muzičke ikone i mirovnog aktiviste. Kroz događaje iz 1972. godine otvara se i pitanje šta se dogodilo sa studentskom pobunom, njenim idealima i političkim kompromisima koji su usledili. Šta ostaje od pokreta koji pokušava da promeni svet kada se sudari sa institucijama, političkom stvarnošću i granicama sopstvenog uticaja?
To su pitanja koja istorijsku priču čine aktuelnom i danas. Generacije se smenjuju, menjaju se političke okolnosti i načini komunikacije, ali dilema ostaje ista: gde prestaje umetnost kao izraz ličnog iskustva, a počinje odgovornost umetnika prema društvu u kojem živi?
Novinar i muzički kritičar Saša Žikić ocenio je da je „Džon Lenon i studentska pobuna“ jedinstvena knjiga za naše podneblje, ističući značaj ovakvog pristupa jednoj od najpoznatijih ličnosti u istoriji popularne muzike.
Upravo je u tome i značaj ove teme za muzičku kulturu: rokenrol nije oduvek bio samo zabava, identitet ili zvučna podloga mladosti. U određenim istorijskim trenucima postajao je prostor za političko neslaganje, otpor ratu i preispitivanje sveta koji je starija generacija ostavljala mlađoj. Lenon je ostao jedno od najpoznatijih lica tog spoja muzike i javnog angažmana.
Promocija je završena, ali su razgovori o knjizi, muzici i vremenu koje je obeležilo čitave generacije nastavljeni u neformalnom druženju sa autorom.
U vremenu u kojem se od muzičara često očekuje da ostanu u granicama sopstvenog zvuka, priča o Lenonu podseća na jednu drugačiju tradiciju: onu u kojoj pesma može biti i stav, koncert mesto okupljanja, a popularna kultura način da se govori o stvarima koje se ne završavaju poslednjim akordom.
Jer rokenrol nije uvek menjao svet. Ali bilo je vremena kada je ozbiljno pokušavao.
O autoru
